نوشته های
نظر سنجی
از کدوم بیشتر لذت بردید؟






ابر قلم
عکاس آباد رمانی عشق عاشقانه عاشقی معشوقی عارف عارفانه عارفانی عارفی بی نظی نوشته ای عاشقانه تنهایی غم غمگین غمگینی عرفانی عارفی عاشقانه عشق فقط نوشت شاعر محمد امین مدیریت وب دست نوشته نوشته و سروده خودم شعری عاشقانه فاز سنگین فلسفی عارفانه مهدوی شوق المهدی عشق عاشق م فصل بیست و چهارم رمان عشق واقعی دست نوشته ها نوشته های خودم فصل ۲۲ رمان عشق واقعی عارفانه نوشته محمد امین عاشقانه دلنوشته نوشته محمد امین مدیریت وب دلنوشته هایم نوشته خودم محمد امین عکاسی رمانی عاشقانه عشق عشقی مععشوقی عشاقی عشاق عارفانه عرفان عرفانی ع رمان شاعرانه رمان ناگهان عشق معنا شد نوشته ای عشق عاشقانه معشوقی عشاق عرفانی بی نظیر درجه یک قشنگ زیب محمد امین عکس نویس شعر رمان عشق واقعی دلنوشته های محمد امین شعر های خودم عکاس محمد امین مدیریت وب فصل ۲۴ نوشته های محمد امین فصل۲۱ عشق واقعی ‌ یک قدم تا قلم نوشته مدیریت وب محمد امین رمانی عاشقانه عشق عاشقی عشااق فلسفی عالی زیبا درجه یک قشن رمانی عشق عاشقی معشوقی عشاقی فلسفی عارفانه عرفانی بی نظیر دست نو دست نوشته هایم نوشته خودم شعر خودم عشق واقعی عکس شماره 4 رمان عاشقانه عشق عشقی معشوقی فلسفی واقعی بی نظیر زیبا مذهبی جالب عکاس محمد امین شعری عاشقانه عشق معشوقی عاشقانی عرفانی عارفانه تنهاتتهایی بی نظی عکس هایم مطلب عالی
فصل 20
-فقط باید صبر داشته باشی یه روز که نه درس داشته باشیم ، و نه کلاس
طناز-چشم ، هر وقت تو بگی
پدر و مادرامون اومدن سمتمون و گفتن ما قراره فردا شب بریم پارک باهم شما دوتا میاین
طناز-اره چرا که نه
امین تو چطور؟
-نمی دونم
باشه پس ما میریم برنامه اش رو می چینم شما هم فکر کن
-باشه
طناز-امین چرا نمی خوای بیای
-اخه باید برم اموزشگاه برا کلاس هام ، ببینم برنامه اش چطوره
طناز-باشه ، اما باید بیای
-سعی می کنم
طناز-یا قول میدی یا باهات قهر می کنم
-طناز اذیت نکن
طناز-حرف بی حرف ، یا بگو میام یا نمیام
-باشه میام
طناز-حالا شدی یه پسر حرف گوش کن
بلند شدم و رفتم روبرو طناز نشستم
-طناز کم کم من دارم می رم ، کار نداری
طناز-پدر و مادرت که اون سمت خیابون دارن برنامه ریزی می کنن
-اون ها ما رو تنها گذاشتن برایی که تو اصرار کنی تا من بیام
طناز-اره
با خنده گفتم
-من میرم خونه پس شب می بینمت البته اگه اومدم
طناز-لوس
-خداحافظ
طناز-زود بیا ، خداحافظ
-باشه
طناز-امین ، در ضمن رسیدی خونه پیام بده از نگرانی بیرون بیام
-باشه
سوار موتورم شودم و رفتم به سمت خونه ، بعد 5 دقیقه ای رسیدم صبح بود و خیابون ها خلوت
در خونمون و باز کردم و رفتم داخل ، لباس هامو در اوردم و رفتم حمام کردم ، حدود نیم ساعت ، بیرون که اومدم هنوز مادر و پدرم نیومده بودن ، رفتم روی تختم دراز کشیدم و به سقف خیره شدم و به این سفر فکر می کردم
یه آنالیز با دقت بالا
بهش فکر کردم تا پدر و مادرم اومدن
مادرم-سلام امین خونه اومدی
-اره
مادرم-چرا؟
-خسته بودم
مادرم-دیدی این دختر که ازش فرار می کردی ترس نداره
-ترسم از چیز دیگه است
مادرم-مثلا چی؟
-زندگیش به خاطر من خراب بشه
مادرم-تا کنارش باشی نمیشه
-کافیه ، حوصله حرف زدن درباره اش رو ندارم
مادرم-می فهممت اما امشب رو چیکار می کنی؟
-می خوام نیام اما ...
مادرم-گفته بیا درسته
-اره
مادرم-فکرات رو بکن
-برا چی؟
مادرم-تکلیفت با این دختر ، می خوایش یا نه
-باشه
کلافه بودم و حوصله هیچ چیز و نداشتم ، پتو رو کشیدم روی صورتم و خوابیدم
حدود ساعت 2 برا نماز و ناهار بیدار شدم ، گوشیم و نگاه کردم ، دیدم رو بی صدا بوده و 40 تا تماس داشتم که جواب ندادم
باز کردم طناز بود
چند تا پیامم داده بود که:

مگه قرار نبود زنگ بزنی

گوشی رو بردار کجایی ؟؟؟

امین همیشه اشک هام رو در بیار باشه

دیگه باهات قهرم ...

سرم رو محکم گرفتم ، چرا یادم رفت بهش زنگ بزنم ، شمارش رو گرفتم رد کرد
حدود 10 بار گرفتم که هر بار رد می داد
پیام دادم:

سلام ببخشید یادم رفت

اما جوابی ندارد
ناهار و خوردم و نمازم رو خوندم و حدود ساعت 4/5 موتورم و برداشتم و رفتم بیرون
مادرم-شب یادت نره بیای پارک
-شد میام
مادرم-مواظب خودت باش
-چشم
رفتم به یه مغازه و خواستم هدیه ای براش بخرم ، یه خرس و انتخاب کردم و مغازه دار برام کادو گرفت وقتی نگاه به ساعتم کردم دید ساعت 6/5 ولی ارزش خریدن کادو رو داشت رفتم در خونشون و زنگ در و زدم اخه خونشون و عوض کرده بودن و تو شهر ما بود
زنگ در و زدم باباش اومد بیرون
-سلام
پدرطناز-سلام پسرم
-ببخشید طناز خانم هست
پدرطناز-بله
-میشه بگید بیان؟
پدرطناز-بله ، بفرمایید داخل
-تشکر
پدرطناز-الان میگم بیاد
-تشکر
بعد از 5 دقیقه پدرش اومد
پدرطناز-نمیاد
-چرا؟
پدرطناز-میگه قهره باهاتون
-اخه من ..... ، باشه
پدرطناز-اگر می خوای بیا داخل ببینش و باهاش حرف بزن ، کسی خونمون نیست
-مزاحم نباشم؟
پدرطناز-نه چه مزاحمتی
رفتم داخل و پدرش هم گفت چادرشون رو سر کنن
طناز تو اتاقش بود ، در زدم و رفتم داخل
-سلام
جواب نداد
-طناز بخدا یادم رفت ، درک کن
طناز-کسایی که مهم نیستن یادت میرن
-من اومدم تا بهت بگم همه چیز رو
طناز-بگو
-من رفتم دوش گرفتم و بعدشم خوابیدم ، گوشیمم روی حالت بی صدا بوده
بازم سکوت کرد و روش رو برگردونده بود
-این کادو من به تو
جوابی نداد
-طناز اگه جواب ندی بخدا میرم و پشت سرمم نگاه نمی کنم
سرش و برگردوند
طناز-امین من نگرانت شده بودم
-منم نگرانت میشم اما گفتم که یادم رفت
طناز-امین قول بده دیگه جوابم رو بدی و یادت نره
-چشم
طناز-ممنون که میفهمیم
-تو هم همین طور ، کادو رو باز نمی کنی
طناز-چرا که نه
کادو رو باز کرد و اون خرس رو دید
لبخندی زد
طناز-اسم منم که روی قلب وسط پیرهنشه!
-می خوام ثابت کنم عاشقتم
طناز-منم عاشقتم
-کم کم باید برم
طناز-چه زود
-دیگه باید برم
طناز-باشه ، فقط شب یادت نرها
-اصلا تو هم بیا بریم
طناز-کجا؟
-بریم پارک یا کافی شاپ
طناز-باید از بابام سوال کنم
-باشه
از اتاق رفت بیرون تا از پدرش سوال کنه
نگاه به دور و برم کردم دیدم روی یه صفحه بزرگ یه نقاشی کشیده رفتم نزدیک ، چی می دیدم ، این که تصویر منه
جلو این نقاشی بودم که طناز اومد
-این تصویر منه
طناز-اره
-خیلی هنرمندی
طناز-اره چون رشته ام هست

@نوشته محمد امین

#یک قدم تا قلم





طبقه بندی: رمان عشق واقعی،
برچسب ها: یک قدم تا قلم، رمان عشق واقعی، عشق واقعی ‌، نوشته مدیریت وب محمد امین، نوشته خودم، رمانی عشق عاشقانه عاشقی معشوقی عارف عارفانه عارفانی عارفی بی نظیر فلسفی فاز سنگین بی نظیرعالی عالی خوب درجه یک فوق العاده بیوتیفول خواندنی ارتباط با خدا، نوشته محمد امین،

تاریخ : 1395/11/4 | 15:41 | نویسنده : محمد امین | نظرات
دیدین بعضی چیزا که از جاشون بیرون میان ، جازدنشون خیلی سخته

بدون که اون اعصاب منه....

@نوشته محمد امین

#یک قدم تا قلم





طبقه بندی: دلنوشته هایم،
برچسب ها: اعصاب من، نوشته خودم، نوشته هایم، دلنوشته هام، نوشته محمد امین مدیریت وب یک قدم تا قلم، نوشته مدیریت وب محمد امین، نویسنده ام،

تاریخ : 1395/10/5 | 18:24 | نویسنده : محمد امین | نظرات
تاریخ : 1395/09/24 | 14:00 | نویسنده : محمد امین | نظرات
تاریخ : 1395/09/24 | 13:59 | نویسنده : محمد امین | نظرات
کاش بیش از اینها می فهمیدیم
قایقان را به اسکله نمی بندیدیم
قایقان باید رها باشند
ادمان باید ز غم جدا باشند
غم هایی ز جان وابسته
و خوشی ها دور از هسته
روحت شاد سهرابم که
تمام جهان را با شعرهایت کردی له
عاشقی با شعرهایت معنا یافت
غم تنهایی با صفایت معنا یافت
معنای عشق را با شعر هایت می فهمم
معنای غم را با بغض هایت می فهمم
کاش بیایی و باهم باشیم
با هم دوستی بی هم نباشیم
من هم مثل تو ام شکست خورده
از اعماق وجود ام شکست خورده
سخت است بگوییم سهراب شعرت بی معناست
شعرت بیش از همه چیز با معناست
پس من هم راهت را ادامه میدهم
دیگر اسمان برایم مهم نیست و ستاره میدهم
ستاره ای برای ادامه میدهم
تا رویم به غم بعد ادامه نمیدهم
می روم سوی تمامی تا تمام گردد
می روم تا که همه چیز برایم اتمام گردد

شاعر:محمد امین (کیانا)

@نوشته محمد امین

#یک قدم تا قلم




طبقه بندی: شعر هایم،
برچسب ها: یک قدم تا قلم، نوشته خودم، دست نوشته ها، رمان عشق واقعی، رمان، رمان عاشقانه عشق عشقی معشوقی فلسفی واقعی بی نظیر زیبا مذهبی جالب خوب عالی عارفانه عرفانی عشق آباد، نوشته مدیریت وب محمد امین،

تاریخ : 1395/09/19 | 11:43 | نویسنده : محمد امین | نظرات
فصل15
به سمت خیابون و با یه تاکسی رفتیم به سمت پارک شهر مشهد توی تاکسی هم من و طناز و راننده بودیم و گپ زدیم و اصلا نفهمیدیم کی رسیدیم
رفتیم و وارد شهر بازی شدیم و قرار شد باهم چند تا بازی هیجانی بریم
تاب گردان و چرخ و فلک و ...
سوار شدیم و عکس گرفتیم و باهم بودن و حس کردیم 
خیلی بهش وابسته شده بودم و او هم منو دوست می داشت
در راه برگشت بعد از سوار شدن تاکسی و اومدن تا حسینیه ، جون تو بدنمون نبود ، می خواستیم بریم بخوابیم که یادم اومد می خواستم برم حرم
-میای بریم حرم
طناز-الان یا نماز صبح؟
-الان ، اگه نمی خوای برو استراحت کن
طناز-می خوام بیام
-راستی یه طرح توی صحن ها زدن که میشه کنار صحن تا نماز بخوابی
طناز-پس دیگه حتما میام فقط من روی پات می خوابم
-نه خیر من روی پات می خوابم
خندیدیم
-تازشم من خوابم میاد ، شما بالای سرم بیدار باش
طناز-ای نامرد
-شوخی کردما
طناز-می دونم اما تو روی پام بخواب
-اول می ریم زیارت و بعدشم خواب
طناز-چشم عشقم ، هر چی تو بگی
-بیا بریم طنازی
راه افتادیم و رفتیم به سمت حرم و بعد از سلام دادن رفتیم یه کتاب دعا برداشتیم و رفتیم تو صحن انقلاب و رو به حرم دعا رو خوندیم اون شب زیبا حدودا 30 نفر تو صحن بودن و خیلی در برابر شب های قبل خلوت بود
شروع کردیم به خوندن دعا 2 خط که خوندیم باهم ، زیپ چادرش و باز کرد و انداخت روی دوشم لبخندی بهش زدم
-من سرمام نیست کاپشن دارم
طناز-نه این نشونه این هست که من و تو یکیم و باهم می شیم یک انسان کامل
-چه رمانتیک
طناز-دیگه
خندیدم و ادامه دعا رو خوندم و اون سر می گفت
بعد دعا یه ربع ساعتی رفتم تو حرم و طنازم رفت و بعدش اومدیم بیرون تو صحن انقلاب و گوشه ای از صحن رفتیم و خوابیدیم
انبار متفاوت تر خوابیدیم ، من کاپشنم و پهن کردم و غیرتم اجازه نداد که چادرش و در بیاره ، کاپشنم و پهن کردم و دوتایی در کنار هم با فاصله قابل توجه ای خوابیدیم که اگر تو خواب تکون خوردیم به هم نخوریم
اون شب و تا ساعت 2/5 حرف زدیم و بعد رفتیم و خوابیدیم ، قبل از خواب برای طناز  شعر خوندم و او هم شعری با صدای قشنگش خوند...
شب قشنگی به لطف و نگاه خدا شده بود ، خوابیدیم و برا نماز صبح با صدای پیش خوانی اذان بلند شدیم و رفتیم سرویس و وضو و بعد رفتیم نماز توی رواق
بعد از اون کمی تو صحن موندیم و از دیشب حرف زدیم
-خوب خوابیدی
طناز-اره ، یکی از ارزو هام بود که با تو بخوابم یه شب
-منم همین طور
طناز-امشبم میای بخوابیم؟
-اگر تو بیای
طناز-با تو همه جا میام
بعد از گپ زدن و دلبری کردن و حرف های عاشقانه ، دیگه وقت صبحونه شده بود که رفتیم حسینیه و خوردیم و بعدشم رفتم خوابیدم اما خوابی که رفتم لذت خواب با طناز نداشت و قابل مقایسه نبود و البته طولی هم نکشید و بعد نیم ساعت طناز صدام زد
طناز-میای بازار؟
-ببخشید اما حوصله ندارم طناز
طناز-هر جور میلته و راحتی
-ببخشیدا اما نمی تونم
طناز-اجازه می دی من برم؟
-من چیکاره ام ، هر جور دوست داری
طناز-تو همه کارمی
-نمی دونم گفتم که هر جور بهت خوش می گذره
طناز-با تو که باشم بهم خوش،می گذره
-این جوریه
طناز-اره
-راستش کمی علائم سرما خوردگی دارم قرص خوردم می خوام بخوابم
طناز-فدات شم ، چرا عشقم ، ببخشید بد خوابد کردم امین
-نه بد خواب نشدم فقط هنوز خوابم مونده
طناز-راستی اون خونه خانم ها کجاست؟
-اون طرف کوچه
طناز-ببین اتاق خالی دارن؟
-برا چی؟
طناز-می خوام ادامه سفر و برم اونجا تا تو بیای بیش تر پیشم
-زنگ می زنم ، داشتن می گم بهت
طناز-الان زنگ بزن
-چشم
زنگ زدم و فامیل ها گفتن که دو اتاق خالی هست ، به طناز گفتم
طناز-چمدونم و می برم اون طرف ، تو هم بیا تا ازت پرستاری کنم
-من که طوریم نیست
طناز-این طور خیالم راحت تره
-میام اما زود می رم حرم برا نماز
طناز-باش
رفتم اون طرف و گرفتم خوابیدم 
یه اتاق کوچیک و قدیمی بود و بیشتر خانم های سالمند کاروان این طرف بودن و بقیه بالای حسینیه
وقتی بیدار شدم دیدم طناز بالای سرم نشسته و بهم خیره شده و داره خیلی آروم داره گریه می کنه
با نگرانی و دل شوره چشمام و باز تر کردم
-چی شده؟
طناز-هیچی
-قرار شد به من دروغ نگی
طناز-من از تو چطور جدا شم و تو رو نبینم
-غصه نخور عشقم ، من پیام بهت میدم ، تماس می گیرم ، تماس تصویری
طناز-من تو رو برا همیشه در کنارم می خوام نه دور از خودم
-باشه ، منم تو رو می خوام اما راهش چیه
طناز-نمی دونم شاید ...
-ازدواج خوبه
طناز-عالیه البته اگه منو بخوای
-معلومه که ارزوم تویی
طناز-خیلی دوست دارم
-من دارم میرم حرم ، نماز میای؟
طناز-اره ، اما لیلا هم با من قراره بیاد
-لیلا ، دختر عمود
طناز-اره
-لطفا شب کسی و همراه نکن ، خوب
طناز-چشم ، اما چرا
-می خوام راحت بتونم بهت بگم دوست دارم
طناز-منم دوست دارم
وضو گرفتم و طنازم دیگه اماده شده بود و لیلا هم اومد و...

@نوشته محمد امین

#یک قدم تا قلم




طبقه بندی: رمان عشق واقعی،
برچسب ها: یک قدم تا قلم، نوشته خودم، دست نوشته ها، رمان عشق واقعی، رمان، رمان عاشقانه عشق عشقی معشوقی فلسفی واقعی بی نظیر زیبا مذهبی جالب خوب عالی عارفانه عرفانی عشق آباد، نوشته مدیریت وب محمد امین،

تاریخ : 1395/09/18 | 15:53 | نویسنده : محمد امین | نظرات

تعداد کل صفحات : 2 :: 1 2

فاتولز – جدیدترین ابزار رایگان وبمستر

  • paper | ایکس باکس | قالب بلاگ اسکای